Yol'a çıkmadan önce kendimi bulma konusunda cok zorlanıyordum. Hayatımın her alanın da tıkanıyor, çıkış yolu bulamıyordum. Canım hocalarım ile yaptığımız seanslar ve dersler sonucun da "kendim olabilmemin" önemini ve buna cesaret göstererek yasamaya başlamayı öğrendim. Korkunun illüzyon olduğunu, ona tutunarak yaşamanın beni nasil durdurduğunu fark ettim. Herkesin yolu, YOL'dan geçmeli. Kendimize vereceğimiz en özel hediye.

Canım kendim kampında geçirdiğim 4 günü asla kelimelerle anlatamam.

Ben bu hayatta bedenimin ruhumun farkına varmadan ordan oraya savrularak yaşamışım… Kendimi aradığım,hayatı sorguladığım ve kendimi hiçbir yere ait hissetmediğim bi süreçte bu kamp karşıma çıktı ve artık hiçbir şeyin tesadüf olmadığını anladım… Yol nefes kampında ben hocalarıma adres sordum,onlar benim bu yola çıkmam için ne gerekiyorsa yaptılar.

Valizimi hazırladılar,beni giydirdiler,biletimi aldılar,elimden tuttular ve yola  

çıkardılar…

Herkesin bu 4 günlük kampı

Nefes seanslarını deneyimlemesi gerekiyor,şiddetle tavsiye ediyorum herkese… Başta Emrah ve Şebnem hocama,İbrahim beye tüm koçlarımıza emeği geçen herkese çok çok teşekkür ediyorum. 🙏

Hayatımın beni çok zorladığı bir dönemde iyi ki hayat sizleri karşıma çıkardı, iyi ki sizlerle karşılaştım ve iyi ki YOL kampına katıldım, yaşadıklarımın tarifi yok. Kampa katılmak hayatımda şimdiye kadar almış olduğum en muhteşem kararlardan biriydi. Hepinizin emeklerine ve güzel yüreklerine sağlık :) Yaşamı hissetmeye, gerçekten derinden hissetmeye başlamak ne kadar harika bir şeymiş :) Kendime izin vermek, hayatın içerisinde koşmadan, telaşsız, acele etmeden, sakin bir şekilde de var olabilmek ve bu şekilde de ilerleyebileceğim bilgisi çok iyi geldi. Ne kadar zihnimde yaşadığım, zihnimin hapishanesinde dönüp dolaşıp aslında kendi sınırlarımı daraltmış olduğumu fark ettim. Aylardır kendi üzerimde çalıştığım için aslında bunun farkındaydım fakat kamptaki fark edişim çok daha derinden oldu. Meğer benim gerçeğim sandığım halim aslında zihnimden gelen yanıltmacalarmış. Sıkışıklıklarım çözüldüğünde ve gerçekten derinden nefes alabildiğimde gerçekten yaşamanın ne demek olduğunu hissettim. Anlarımın içinde olmaya, yaşamı hissetmeye, bir çocuk saflığında hayatı yeniden keşfetmeye karar verdim. Gerçekten yaşamaya karar verdiğinde hayat mucizeye dönüşüyormuş. Bugün dünyanın sonu gibi görünen bir bitişin aslında yeni bir başlangıcın habercisi olabileceğini, yaşadığım olaylardan öğrenecek şeylerim olduğu için onları yaşadığımı, bana ne kadar çok şey öğrettiklerini, hayatın bizim için hazırladığı yeni bir yolun hep var olduğunu, aydınlıkların aslında en derin karanlıklardan sonra geldiğini kampta çok iyi anladım. Böyle güzel deneyimler yaşamama, kendi özümle buluşmama vesile olduğunuz, hayatıma dokunduğunuz ve aydınlattığınız için çooook teşekkür ederim. İyi ki varsın canım kendim ekibi, Her birimizin anlamlı yaşamları olması dileğimle ♥♥♥♥ Sizi çok seviyorum, hayatta her şeyin güzel gönüllerinizce olmasını dilerim. ♥♥♥♥♥

Nefes Kampı sonrasında Nefes Koçluğu alanı, derinleşmekten korktuğum bir gelişim süreciydi. Ben kimim ki, kime ne yol göstereceğim anlayışına sahiptim. İçten içe merak ediyordum, bir yandan iş hayatıma parelel zaman ayıramam ya da öğrenir ve yapmazsam diyerek kendime engel koymaktaydım. Bir an ve bir günde karar verdim. Uçaktan atlamak istedim ve nefes farkındalığı ile hayatta ilerlemeye niyet ettim. Eğitimi ve süreçlerimi tamamladım, şu an seanslara başlayan bir nefes koçu olarak, madalyonun diğer tarafına hakim olmak paha biçilmez. Her bir seansta danışanılarımla birlikte yol alabildiğim için şanslıyım. Kendime yaptığım bu özel yolculuk için kendimi yürekten tebrik ediyorum. Hayatlarında gerçek bir farkındalık yaşamak isteyen cesur canlara can olmaya, nefesi daha tutkuyla yaşamaya ve yaşatmaya niyet ettim. Nefes Koçu olmak için yapmanız gereken ya da sahip olmanız gereken hiç bir şey yok, nefesin büyüsüyle o heyecanı yeniden canlandırmak için nefis bir kaynak var. O kaynak özünden gelen aşk, aşkı dinle ve kendine bu fırsatı ver! Bu yol bambaşka ve denemeye değer 🙏🏻 Şebnem Hocam, Emrah Hocam ve Sevgi Hocamızın liderliğinde iliklerimize işleyene kadar anlatan ustaların ve Canım Kendim’in bir parçası olmaktan ötürü gurur duyuyorum. 

Eyvah evim kirlendi oysa yeni temizlemiştim. Çocuklar en sevdiğim vazomu kırdı cok üzüldüm. Kek kabarmadı, yemek yandı, yan komşu bana kızmış, evde eksikler varmış, mobilyayı misafirin oğlu çizmiş... Ufff bi' dünya bahaneler. Öfkelenmek sınırlenmek için ya da kendini üzmek için ne çok sebep var. Canım kendim, ben seni hiç mi sevmedim? Oysa seni sevmek için ne kadar çok sebep var. Sağlıklı bir kalp, mutlu bakan bir çift göz, hissetmek için ellerim, yürümek için ayaklarım, her gün şükür etmek için binlerce sebebim var. Tabii canım kendim demek ne kadar kolaymış. Sadece gör aynaya bak da, derine en derine ne kadar mutlu gozler var. Onları ağlatma sev. O göz, o kalp seni mutlu etmek için var. Artık görüyorum. 🙏 Etrafımdaki canlara bakıp bir zamanlar benim yaptığım öfke nöbetlerimin ne kadar boş olduğunu biliyorum. Uzatılan bir elim var tutmak isteyene çok şükür. 🙏

Hiç bir beklenti de olmadan sadece az huzur az dinlenme diye gittiğim bu kamp’ta nereden bilebilirdim ki kalan ömrümü bu Yol’da devam ettirmek isteyeceğimi👌🏼 Tanımadığım onca insanın içinde ‘zan’lar olmadan, cinsiyet ayrımı olmadan bir olabilmeyi, kendimi sevmeyi de korkularımla yüzleşmeyide sizde öğrendim🙏🏽 Kattığınız her bir farkındalık şu anki yaşamı o kadar güzel etkiledi ki. Kendini seven her bir bireyin tatması gerekir diye özetleyebilceğim bir atmosferdi😇 Anlatılmaz yaşanır dedirttiniz 🙏🏽 üzerine bir de bana yeni bir aile verdiniz🫶🏽 Bin şükran her birinize, iyi ki siz 🙏🏽 Emrah hocam, Şebnem hocam, İbrahim hocam, Sevgi hocam 🙏🏽

Mark Twain der ki: Hayatınızda iki önemli gün vardır; ilki doğdunuz gün ikincisi neden doğduğunuzu keşfettiğiniz gün! İlkinde nefes alırsınız ikincisinde yaşamaya başlarsınız... Evet “Yol” her ne kadar anlatılmaz yaşanır olsada yukarıdaki gibi nefesle birlikte yaşamaya başlıyorsunuz teşekkürler “Canım Kendim” ekibi 💐

Yolumu, kendimi 2 yıl sonra tekrar buldum. Hem de kelimelerle tarifsiz bir güzellikle… Kendimi çok daha sakin ve akışta hissediyorum. “Ben böyle değildim” diye diye geldim Çeşmeköy’e. Kimdim hatırladım. İyi ki geldim. İyi ki güvendim. Yine görüşeceğiz Sevgi ve selamlarımla ❤️

YOL'DAN sonra nasılım? Kendimi her geçen gün biraz daha sakin,dingin ve huzurlu hissediyorum. Sadece kendimle baş başa kalabilmenin mutlugunu yaşıyorum. En güzel etkisi bende bu oldu🙏 Artık kimsenin ne düşündüğü, ne yaptığı ile hiç ilgilenmiyorum. İşte bu durum en büyük huzuru yasatiyor bana... Dönerken içimde müthiş bir korku vardı ya yapamazsam ya olmazsa diye çok tedirgindim. Ama aksine gün geçtikçe IYILESIYORUM. İyiyim hemde hayatım boyunca olmadigim kadar iyi🙏 Siz iyi ki varsınız, iyi ki yolumuz kesişti ve bu dönüşümü başlatmamda bana YOL gösterdiniz, arkadaş, dost, kiymetlim oldunuz ❤

Kamptan sonra nasılsın derseniz daha iyiyim derim çünkü nasıl olacağımızı biz seçiyoruz :) Özellikle kamp dönüşünün hemen sonrasındaki o enerjim çok yerindeydi ama tabi enerjiyi her gün aynı seviyelerde tutmak zor bazen modumun düşük olduğu, beni kızdıran durumlarla da karşılaştım ama hep bi durup düşünme fırsatı verdim kendime bu bile başlangıç için güzel bir adım bence. Ama şu anki amacım yeniden o kamp dönüşündeki enerjiyi yakalamak ve bunun için de nefesi hiç bırakmamak. Bunun için gerekli rehberlere ve yol arkadaşlarına sahip oldum en azından 🙏🙏

Nefes anlatılmaz yaşanır yaşayan bilir ben ben olalı hiç ben olmamışım? nefesle onu farkettim, başkalarını mutlu etmek için ben benden vaz geçmişim, aynaya hiç bakmamışım güzel olan göz rengimi bile görmemişim herkesin  bana katkilarindan bir Mualla yaratmışım oysa ben onların yarattığı bir Mualla olmuşum insan 50 yaşında yeniden doğarmı evet doğar ben bu yaşa kadar yedi defa doğmuşum ama yedinci defa doğdugumda işte herkezin  kattığı bir Mualla değil nefesin bana kattıgı Mualla olarak yeniden doğdum işte tam ben benim, bana bu yolda ışık tutan beni bana hatırlatan sizler Şebnem hocam Emrah hocam ve İbrahim, nefes koçlarım her birinize ayrı ayrı teşekkür ederim. Canım Kendim ekibi anlatılmaz yaşanır.

Bir söz var. ”Kaybolmadan bulamazsın kendini” son 2 yılda kaybolduğumu hissettim ve bir Yol bulmalıyım dediğim yerde Yol’u gördüm. Yol’da insanların saf özleri ile buluştuğunu gözlerinde, sözlerinde görüp hissedince bir adım attım ve kendimi Yol’ da buldum. Muhteşem dört günde Nefesi ve Gerçeği iliklerime kadar hissettim, farkli insanlarin aynı yüzleşmeleri yaşamasına eşlik ettim ve kendimi buldum kendimce… Hep bildiğimiz ancak yaşarken unuttuğumuz bir çok şeyi hatırlatan samimi, fedakar, ilham verici bir ekip var Yol’da bu yüzden iyi ki deneyimledim; Her şey için sonsuz teşekkürler, herkesin Yol’ u açık olsun…

Dört günlük NEFES kampı sonrası eve döndüğümde herkes nasıl geçti diye soruyordu. Klasik bir söylem olan anlatılmaz yaşanır cümlesinin ardından hep şöyle dedim; Çok aç olduğunuz bir anda karşınıza nefis bir yemek getirsele, afiyetle yedikten sonra ruhunuz, bedeniniz bunun hazzı ile doydu ve gevşediniz. Tadı damağınızda kalan bu yemeği düşündükçe hissettiğiniz hazzı düşünün, işte onun gibi l Öyle güzeldi ki; yemekten yorulduğunuz halde devam etmek, o lezzeti  bırak istemiyorsunuz diye anlattım. Çok nefes aldım . Her alış ile göğüs kafesim büyüdükçe oraya sevgi doldurdum. Şükürlü anlarımda kalıp, Gözyaşlarımı verdim. Sizi seyrettikçe kendimde, Şebnem’in enerjisini, Emrah’ın yalınlığını, Sevgi’nin disiplinini, ibrahim’de ki güveni gördüm. Başka gözlerde kendimi gördüm. Korkularımdan korktum. Sınırlarımı zorladım, koştum. Önce yok oldum, sonra küçük kız çocuğu Gül’ ün elinden tutum bu güne getirdim. O güzel sofradan kalkıp  döndüğümde nasıl olacak diye merak ediyordum . Rıtuelleri yapmaya çalışsam da oradaki gibi tam konsantrasyon halini yakalayamadım. Tasavvuf ile ilgili aldığım notları temize geçtim. Nefes çalışmaları sonrası hissettiklerimi yeniden okudum. Bazı şarkıların sözlerini, bazı kitaplardaki cümlelerin başka anlamlar taşıdığını farketmeye başladım. İçim neşe ile doldu, kamptan önce hep anlamlandıramadığım, takıllı kaldığım düğümler çözülmeye başladı. Daha çok yol var biliyorum. Henüz işe ve istanbul’a dönmedim. Kamp sonrası biraz böyle olmakta iyi geldi. Gerçek yaşam derdim eskiden o iş hayatına şimdi hangisi gerçek bakıyoruz birbirimize… Adım atmama vesile olduğunuz için HEPİNİZE AYRI AYRI çok teşekkür ederim.

Tekstil mühendisiyim ve hayalim olan bu mesleği severek gerçekleştiren ender şanslılardanım. Sadece merak nedeniyle katıldığım Yol kampında yaşadığım tarifsiz deneyimi anlayabilmek ve nefesin mucizesini sevdiklerime anlatabilmek için nefes koçluğu programına katıldım. Kelimelere dökemeyeceğim anları koçluk eğitiminde daha çok yaşadım ve Şebnem’in sert denebilecek bir uyarısıyla kendime geldim. Meğer ben anlamaya çalışarak hayatı kaçırıyormuşum. Aslında hayat anlamaya çalışarak değil,hissederek özgürce yaşanacak bir süreçmiş. Bu farkındalığı hayatımın her alanına yaymak ve nefesi derinlemesine yaşamak için koçluğa hayatımda yer açmaya niyetliyim. Hayatımda yepyeni bir alana giriş yapmama vesile olan Şebnem,Emrah,Sevgi ve tüm CK ekibine sonsuz teşekkürlerimle…

Kamp boyunca yaşadığım deneyimler, kendimle yüzleşmeler ve seminerler, kendime, olaylara ve insanlara bakış açımı sorgulamamı derinleştirdi. Kamptan sonra karşılaştığım insanlar daha teslimiyette, kabulde insanlar. Algıda seçicilik midir bilmiyorum ama hiç bir şey değişmedi ama her şey değişti hayatımda. İçim bi kıpır kıpır sanki 10 yaş gençleşmişim gibi. Enerjik hissediyorum kendimi.sanki o dört gün önce dünyanın yükünü omuzlarımda hisseden ben değilmişim gibi. Geceleri çok sık uyanırken artık sabah uyanıyorum uykumu almış ve dinlenmiş olarak. Kafamda bir şeyleri çözmüş olmanın hafifliği ile kendime daha iyi davranıyorum artık. Kamptan önce attığım adım beni nefes kampına getirdi. Canım Kendim bana yolu gösterdiği için hepinize şükrediyorum.

Sizin dört günde 37 kardeşiniz oldu mu hiç ? Benim oldu. Hepside bu toprakların en güzel kalpli insanları. Önce bir yol çıktı karşıma sonra bir orman.  Bu yolda düşmek yok, yetişen sihirli eller var tutarlar. Bitti mi sandın nefesin aldırırlar. Umudun mu yok yüklerler. Kalbin mi çarptı huzur dolu sesleriyle sakinleştirirler.  Gel bir bırak kendini onların sihirli ellerine... Bu ormana, girdiğin gibi çıkamazsın seni elleriyle şifalandiran güzel kalplerin, zihnimde anlattıkları ve huzur kokulu gülümseleri var. O ormana bıraktığımız zihnimizin en ayık, gönlümüzün en çakırkeyif kahkahaları var. Hüzünlü bir sonbaharda doğdum diye bahar sevincini bunca unutmuş olamazdım.  Yol bir kez düştü gönlüme. Bir yol bulmalıydım artık hüzünden uzak. Bahar kış geçmeden geldi gönlüme. Bugün döndüm kamptan,  yüzümde unuttuğum çocuksu gülümsememle yeni hayatımı selamladım.

Nefes alabileceğimi ve nefes almanın hissini 38. yaşımda öğrendim. 
Aslında hayatı yaşamak çok kolaymış. Ama 38 yıldır kimse bana bunu öğretmemiş. Ben derin karanlık kuyularda boğulmak üzereyken Canım Kendim!i farkettim ve Yol kampına katıldım. Yol kampında yaşadıklarım ve orda nefes alabildiğimi farketmek bana çok iyi geldi. O iyi halimi görünce nefesim hiç kesilmesin ve yeniden doğan Nurgül Gökçe artık yaşasın diye koç olmaya karar verdim. 38 yıllık hayatımda yaptığım en iyi şeydi nefes almak 🙏🏻 
Bu yolu bize gösteren yaşatan hocalarıma ve katkısı olan yolda tanıştığım tüm arkadaşlarıma teşekkürü borç bilirim.

Bir yol kampının ardından bende kalanlar: Çesmeköy'ün kuş sesleri içinde yemyeşil atmosferinde tüm Canım Kendim ekibinin, candan ilgisi, sıcacık gülüşleri. Koçlarımızın bitmeyen enerjisi. Sadece sözlerde değil gözlerine de yansıyan "yalnız değilsin" ifadesi. Ama en önemlisi, kendimle kurduğum içsel bağ, içsel diyalog ve sorularımın cevabının kendimde olmasını farketmek. Teşekkür ederim yol arkadaşlarım, teşekkür ederim Canım Kendim.

Ne söylesem az, ne yazsam yetersiz kalacak çünkü tam olarak böyle hissediyorumJ

2021 yılı itibari ile nefes ve bilinç dönüşüm çalışmalarına olan ilgim beni bu kampa taşıdı.

Yaklaşık 2 senedir, nefes çalışmalarımı online olarak öğrendiklerimle, kendim deneyimliyordum.

Kampta nefes çalışmalarındaki deneyimlerim ise bambaşkaydı…

Nefesimin limitlerini, doğal nefes akışımdaki tıkanıklıkları, koçlar ve ekip sayesinde daha fazla açabildiğimi fark ettim. Onların yönlendirmesi ve desteği bu anlamda çok kıymetliydi…

Aslında kampta deneyimlenen her bir çalışma bizi kendimize bir adım daha yakınlaştıran, bizi bizimle tanıştıran bir deneyimdi…

Yaşam boyu kendimize ne yaptığımız, nerelerde kendimizi limitlediğimiz, zihnimizin hangi düşünce örüntüleri ve yorumlarla dolu olduğunu küçük küçük fısıldayan ancak büyük farkındalıklar yaratan bir deneyimdi…

Her birimizin farklı yaşam hikayeleri, deneyimleri ve kişisel özellikleri vardı…

Kamptaki sinerji, farklılıklarımızdan çok bizi birleştiren hikayelerimizin olduğuydu…

Bölüp parçalamaktan ziyade birleştirici gücü birlikte hissetmek harikaydı…

Her bir anın dolu dolu yaşandığı 4 günlük bu kampı, en iyi deneyimleyerek anlayabiliriz…

Ve eğer ufak bir niyet varsa gönlünüzde, ne olursa olsun kendinize bu kampı hediye edin derim;)

Katılmak isteyenlere küçük bir tavsiyem olacak, kamp boyu tüm deneyimlere, çalışmalara kendinizi açmak, gerisi bahar bahçe J

Tüm yola çıkanlara, çıkmaya niyeti olanlara selam olsun…

Canım kendim ekibine ve kamp melekleri koçlara buradan tekrar teşekkür ederim.

Bize muazzam şeyler yaşattınız…

Sevgilerle….

Nasıl anlatılır, nerden başlanır bilmem ki? Canım Kendim ekibiyle
2020 Eylülünde ilk Yol Kampı'yla başlayan yolculuğum 2021 Kasımı'nda sonlanan ilk Nefes Koçluğu eğitimiyle güçlenerek devam ediyor.
Çok mu zor, yapabilecek miyim v.b. zihnimde deli sorularla kimi zaman gülerek kimi zaman ağlayarak eğitimi tamamladım şükür🙏🙏
Şu an içimde yol arkadaşlarımın ve eğitmenlerinin özlemi ve  nefesine aracılık edeceğim canlarla buluşacak olmanın heyecanı var.
Eğitim süresince eğitmenlerimizden sağnak yağmur gibi akan bilgilerden şaşkına dönmüş olsam da bilgiler her geçen gün daha da anlam kazanıyor ve ihtiyacım olan zamanda imdadıma yetişiyor.
Nefes koçluğu eğitimimiz sona ermesine rağmen, ilk olarak 2020 Eylülünde elimi  tutan ve  hiç bırakmayan can eğitmenlerim Şebnem Deniz, Emrah Günaçar ve Sevgi Çınar'a,  her sorunumuza çözüm üreten İbrahim Türkeli'ye, teknik desteğini esirgemeyen Umut İçli'ye, güzel anlarımızı ölümsüzleştiren Pelin Büyük'e, kısaca  tüm Canım Kendim ekibine çok çok  teşekkür  ediyorum😊😊
Şükürler olsun🙏🙏